Stappen voor KiKa

We vetrekken om 5.30 uur vanaf de camping en komen na een klein half uur aan in Camperduin. Hier staan de nieuwe gastlopers voor vandaag ons al op te wachten. Adrie Zoon en Martijn Biesmans gaan met ons mee vandaag, Hansje gaat ons vandaag bij staan in de verzorging. Na twee dagen duinen bossen en zandhappen staat er vandaag een etappe van lange rechte stukken op ons programma.
Het idee wat we vandaag over de route hadden kwam zeker uit, na nog een stukje duingebied wat na de Hondsbossezeewering ligt te hebben doorlopen, volgen dan de stukken lange asfaltwegen. Je krijgt hier na enkele uren lopen al snel een soort afsluitdijksyndroom.
Bij de tweede wagenrust bij een boertje op het erf krijgen we een heel gastvrij ontvangst. Na afloop stopt hij ons nog het nodige aan etenswaren toe, geweldig zulke mensen te ontmoeten. Later lopen we een woonplaatsbordje tegen het lijf waarop staat: “Stroe” de schrik zit er gelijk goed in. Maar nader onderzoek gaf aan dat ons kleine landje zelfs twee plaatsen met deze naam kent. Dus niet fout gelopen maar gewoon in het Noord-Hollandse.
Even verderop komen de broer en schoonzus van Joop bij ons op bezoek. Zij geven ons een kaart met een bemoedigend woord erop en een dikke fooi voor Kika. Dit zijn nou van die mooie dingen in het leven waar wij van kunnen genieten. Ook komt er nog een kennis van Dannyelle bij ons langs gewapend met fototoestel, controle of we wel echt heel de route lopen.
Dan gaan we via Den Oever de bewuste ruim zeventig jaar oude dijk op. De geplande rusten staan op dezelfde plaats als bij de wandeltocht Amsterdam-Leeuwarden. Dit zien we maar niet als diefstal, je hoeft in dit geval ook weer niet opnieuw het wiel uit te vinden dachten wij. Na uren over de dijk sjouwen ga je een beetje hallucineren en lijkt het net of er ver voor je uit water op het pad licht maar als je er naar toe wil lopen schuift het telkens met je mee. Ook heb je bij dit soort stukken volop tijd om onzin te bedenken, zo dacht ik als elke automobilist vandaag €0.50 in de Kikapot zouden doen dan liepen we pas echt binnen. Tel daar alle niet hands free bellende chauffeurs eens bij op en je dag kan niet meer kapot. Maar ook hier gaat het helaas om luchtkastelen.
Ook gaan Annie en Huib nog even naar de andere kant van de dijk om daar mee te werken aan de dijkverzwaring. Ik weet niet of zoiets daar veel aan zal toevoegen maar Annie was er in ieder geval bijzonder trots op. Ja, je moet wat op een lang stuk als dit staan niet overal toiletpotten. Dus maak je van de nood een deugd, Na vele uren zwoegen komt ook aan dit stuk en eind. We lopen het plaatsje Zurich binnen en dan staat de klok op 19.00 uur. We nemen afscheid van Martijn en spoeden ons naar de SVR camping in Arum bij de Fan Bakker waar we super gastvrij werden ontvangen. Daarna eten en snel naar het mandje. Nog even het weer: fris maar heel de dag zon.