Stappen voor KiKa

Vanmorgen staan we uiteraard op tijd bij het eindpunt van gisteren. Jarige Leo komt net aangelopen getooid met gele muts, waarop vermeld staat dat hij vandaag goed is gemutst. Even daarna komt ook Remco de Bruin aan op de startplaats, hij had persoonlijk vervoer geregeld. Het hele spul is compleet, dus wordt er vertrokken, het is nog maar net droog geworden. Vannacht konden we genieten van het luide gerikketik op het dak van onze mobilehome, niet genieten dus, met angst en beven dachten we aan wat komen gaat. Maar het bleef overwegend droog vandaag, dus dat was mooi meegenomen. Na de start zien we een bewegwijzering over het hoofd en na een kwartiertje lopen staan we weer precies op de plaats waar wij even hiervoor vertrokken.
Dan gaat het wel goed en komen we geleidelijk weer lekker op gang. We hadden met Joop en Carla afgesproken dat ze lopend naar de verzorgingspost moesten komen. Dit omdat deze moeilijk bereikbaar zou zijn. Na lang wachten kwamen wij van een heel andere kant als zij verwachten. Later bleek dat deze actie geheel onnodig was geweest, we waren even hiervoor als lopers zelf de camper gepasseerd. Klein foutje, en één fout is toch nog een negen.
Even later lopen we het spoor over het plaatsje Vorden binnen, hier stonden Alex Wijsman samen met zijn vrouw Cisca al op ons te wachten. Alex loopt het vervolg van onze tocht met ons mee, terwijl Cisca Carla en Joop zal bijstaan in de verzorging.
Alex stapt weer van de ruote op het station van Arnhem en gaat vandaar samen met zijn lady terug naar Diemen. Carla wordt steeds behendiger met de camper, de Posbank in Arnhem wordt beklommen. Arnhem wordt van voor naar achter doorkruist en ons Carlaatje laveert vrolijk overal tussendoor. Een heel enkele keer stapt ze van achter het rad en geeft ze Joop opdracht haar woning te keren. Zelfs de pont is geen opstakel meer, alle hindernissen worden soepel genomen.
Twee pontjes worden vandaag genomen en dat scheelt weer wat metertjes lopen. In Huissen gaat Annie nog even een drogisterij binnen om een rolletje sporttape te kopen. Als ze haar schuld heeft voldaan stapt ze vrolijk naar buiten. Dat had ze gedacht, buiten stond haar wandelmaatje te wachten, gewapend met een draagbaar alarm. Die ging natuurlijk af toen Annie door de deur wilde vertrekken, dus terug naar de kassa. Nog drie pogingen werden ondernomen om zonder gierende sirene buiten te geraken maar helaas zonder resultaat. Het meisje wat achter de kassa stond had meer succes en kon met de tape ongehinderd het pand verlaten. Dus dan Annie maar alleen door het apparaat, ook nu gaat het alarm af, dan maar haar tas leegmaken. Dat vond Huib toch net iets te ver gaan en hij bekende dat hij de dader van dit ongemak was.
Gelukkig kon ook Annie hier smakelijk om lachen en zo konden we toch met ons allen de route af maken. Het was een zeer vroeg finish vandaag, wel hadden we nu een verre reis naar de SVR camping in Herwen bij de fam.de Jong. Ook hier vandaag weer een gastvrij onthaal, we mochten om de koffie komen met appeltaart. Ook had de vrouw een grote pan soep voor ons gemaakt, we hebben duidelijk gemaakt dat dit alles heel erg goed is bedoeld en wij waarderen dit erg maar we willen snel douchen en daarna eten en naar ons bed. Dat is allemaal in goede harmonie opgelost, ook kwamen de ouders van mijn collega Anton Wijgertze nog even langs om ons van het nodige brood te voorzien. Deze mensen hebben ook al heel veel voor ons Kika loopteam gedaan en wij waarderen dit zeer. Nou dat is het in grove lijnen weer een beetje, nu lampen uit en slapen, morgen weer met goede moed verder.

U ziet hier de route van