Maandag 7 april, 83 km
Het viel vanmorgen niet mee om onze stramme ledematen weer tot actie te dwingen. Als de wekker ons ruw uit onze coma wakker schud, blijkt het geen droom maar werkelijkheid, we moeten eruit. Na alle ochtendrituelen te hebben afgewerkt, ook hier is een soort van volgorde in gekomen, gaan we toch op weg met ons vieren. Vandaag zal de start zijn in Lierop waar we afgelopen zaterdag waren gestopt. Bij de start zien we dat ook nu onze gastlopers al aanwezig zijn. Hans de Vries en Hugo Prinsen staan al te wachten en bijna gelijktijdig komen Carl Durand met Ad Leermakers aangereden. Na elkaar te hebben begroet gaat het dan toch echt beginnen.
Het gras is deze ochtend wit van de vorst en we hadden al een extra truitje aangetrokken. Maar omdat het meestal na een nachtvorstje lekker weer wordt beginnen we toch weer wat hoop te krijgen. En na enkele uren breekt ook echt het langgewenste zonnetje door. We lopen heerlijk ontspannen onze kilometers en onze onderdanen worden verwarmd door de in kracht toenemende zonnestralen. Langs het Wilhelmina kanaal bij Son en Breugel worden enkele kledingstukken uitgetrokken en het is volop genieten. Ook omdat het wandelfenomeen Leermakers niet alleen goed kan lopen maar ook heerlijke taarten kan fabriceren. Sonja zal zeker niet blij kijken als ziet wat wij de laatste tijd allemaal naar binnen schuiven.
Een heel bekend spreekwoord zegt: “Prijs de dag niet voor het avond is” en helaas bleek dit maar al te waar. U als lezer zult het geloven of niet een uur later liepen we in een sneeuwbui. En later was het of Klazien uit Zalk ons het liedje voorspeelde, Jas aan, jas uit, jas aan, jas uit, dan bedoelen we uiteraard de regenjas. Nadat we Hilvarenbeek waren gepasseerd komen we aan op een wagenrust waar we mijn zus ontmoeten die op weg is naar een vakantiebestemming in Limburg. Ook zij weet ons weer te verwennen en wel op een echte Zeeuwse bolus en cake. En maar groeien die dikke pens.
klik op de foto voor een fotoreportage
Met of zonder regenjas lopen we toch maar door want met wachten kun je geen kilometers maken.
Dan komt er opnieuw een verrassing, Els Kievit, de trainer van ons loopgroepje staat ons net buiten Alphen onverwacht op te wachten. Kees van der Velde staat even terzijde gewapend met zijn fototoestel het hele schouwspel op de gevoelige plaat vast te leggen. Ook de broer van Els, Jaap was even meegekomen, hij woont in Alphen en wilde er ook even bij zijn. Even moest ik naar de juiste woorden zoeken en dat gebeurt niet zo vaak maar met dit onverwachte maar welkome bezoek was dit wel even het geval.
We vervolgen onze weg en net voor we Alphen binnen lopen komen de dochters van Ad Leermakers even buurten, Yvonne en Peggy wensen ons nog succes en vervolgen hun weg. Als we tijdens deze ontmoeting even op een paar leegstaande stoelen neervallen bij een verlaten café, komt net wijdbeens report voorbij en ook nu weer met een druk klikkend fotoapparaat.
We bereiken de eindmeet vandaag om 19.30 uur en eten op de eindstreep een bord met bami, door Carla tussen het autorijden door bereid. Joop staat alles te filmen en zo was de dag weer vol. Na de maaltijd naar de in Ulvenhout gelegen SVR camping gereden, dan onder de douche en naar bed.
Nog even in grote lijnen de dag bezien, eerst veel zon en weinig wind.Later veel regen meer wind veel kou maar een leuk loopgezelschap. Over het algemeen viel het weer wel mee als je het met de vorige echte natte dagen vergelijkt en we hadden vandaag veel leuke bezoekers. Morgen weer met goede moed verder.
U ziet hier de route van